Hier net aangekomen zijn we direct op zoek gegaan naar de studentenflat om mijn verblijf hier te regelen. De papieren lagen hier al klaar en het bezoek van mijn vriendin was totaal geen probleem, mits een kleine vergoeding. Op mijn kot troffen we een Duitser met hoog opgetrokken pyjamabroek aan, die verondersteld werd mijn kotgenoot te zijn voor de komende drie maand. Ik was blij te horen dat hij redelijk goed Engels sprak, want tot zo ver had ik nog geen enkele deftige zin in het Engels gehoord. Eigenlijk had hij een streepje voor op mij, want ik spreek geen woord Duits.
Het kot leek op het eerste zicht een kleine ramp. Je deelt je kamer met een ander persoon of personen, de vloeren waren overal vuil en plakkerig en de keuken is enorm klein. De badkamer is een hok waar ze een bad en wastafel in hebben gegooid en vervolgens een deur met slot tegen hebben getimmerd. Geen ramen of verluchting. Schimmels, here we come!
Het bed is een rechthoekig misbaksel, maar met een lakentje over ziet het er al veel beter uit. En het sixties bloemenmotief op mijn bedovertrek is ook best wel grappig. En als het allemaal eens opgeruimd zal zijn, zal het er stukken beter uit zien. Ik zou iets positief willen zeggen over de accomodatie maar ik vind het moeilijk om iets te bedenken,buiten het feit dan dat er een lift is en stromend water. Je ziet zelf maar wat je ervan vind, ik vind het best wel lachen.
Muha !
Groeten, Dimitrovski
Oikes
BeantwoordenVerwijderenIk had dat gevoel ook een beetje toen ik aankwam in Denemarken. Maar mss zijn wij heel veel gewoon in België. Na een tijd went het wel en wordt het je habitat en vind je het allemaal relatief.
Grtz
Tijs